EKO-Pomiar

  • + 48 61 23 23 898

Normy hałasu w środowisku

W Polsce zagadnienia ochrony przed hałasem w środowisku zewnętrznym (hałas przemysłowy i komunikacyjny) określono w Prawie Ochrony Środowiska (POŚ) Dz. U. z 2001 r. Nr 62, poz. 627, ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. z późn. zm., które odwołuje się do rozporządzeń normujących limity dopuszczalne (rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku Dz. U. z 2014 r., poz. 112) dla 1 doby osobno w porze dnia i porze nocy (w przypadku hałasu przemysłowego) lub w odniesieniu do okresu całego roku dla hałasu komunikacyjnego). Prawo Ochrony Środowiska wskazuje w art. 112, że każda nowa inwestycja, musi zostać tak zaprojektowana, aby limity dopuszczalne w przypadku istniejących lub planowanych budynków mieszkalnych nie zostały przekroczone. Dalej art. 112a przywołuje wskaźniki hałasu mające zastosowanie do ustalenia i kontroli hałasu w środowisku. W końcu art. 115a POŚ mówi o przypadku i konsekwencjach, gdy limity dopuszczalne zostają przekroczone. Ocenę poziomów dźwięku w środowisku, np. pochodzących od istniejących obiektów (dróg, fabryk czy urządzeń chłodniczych na obiektach handlowych), wykonuje się przy pomocy terenowych pomiarów hałasu. W większości przypadków wymagania związane z potrzebą realizacji pomiarów hałasu wynikają bezpośrednio z zapisów decyzji środowiskowej danego przedsięwzięcia. Wtedy to inwestor ma obowiązek przeprowadzenia badań akustycznych po uruchomieniu instalacji w jej pełnym obciążeniu. Jeśli natomiast zakład (instalacja) pracuje na warunkach tzw. pozwolenia zintegrowanego, zarządzający obiektem ma obowiązek przeprowadzenia badań akustycznych co 2 lata.

Hałas w środowisku

Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku Dz. U. z 2014 r. poz. 112.
Lp. Rodzaj terenu Pozostałe obiekty i działalność będąca źródłem hałasu
LAeq D odniesienia równy 8 najmniej korzystnym godzinom dnia kolejno po sobie następującym LAeq N przedział czasu odniesienia równy 1 najmniej korzystnej godzinie nocy
1 a) Strefa ochronna „A” uzdrowiska b) Tereny szpitali poza miastem 45 40
2 a) Tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej b) Tereny zabudowy związanej ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży1 c) Tereny domów opieki społecznej d) Tereny szpitali w miastach 50 40
3 a) Tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i zamieszkania zbiorowego b) Tereny zabudowy zagrodowej c) Tereny rekreacyjno-wypoczynkowe1 d) Tereny mieszkaniowo-usługowe 55 45
4 Tereny w strefie śródmiejskiej miast powyżej 100 tys. mieszkańców2 55 45
Objaśnienia: 1) Wartości określone dla dróg i linii kolejowych stosuje się także dla torowisk tramwajowych poza pasem drogowym i kolei linowych. 2) W przypadku niewykorzystywania tych terenów, zgodnie z ich funkcją, w porze nocy, nie obowiązuje na nich dopuszczalny poziom hałasu w porze nocy. 3) Strefa śródmiejska miast powyżej 100 tys. mieszkańców to teren zwartej zabudowy mieszkaniowej z koncentracją obiektów administracyjnych, handlowych i usługowych. W przypadku miast, w których występują dzielnice o liczbie mieszkańców pow. 100 tys., można wyznaczyć w tych dzielnicach strefę śródmiejską, jeżeli charakteryzuje się ona zwartą zabudową mieszkaniową z koncentracją obiektów administracyjnych, handlowych i usługowych.

Hałas komunikacyjny

Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. 2014, poz. 112 – tekst jednolity). Według rozporządzenia dopuszczalne wartości równoważnego poziomu dźwięku A, LAeq T, dla hałasu od dróg i linii kolejowych określa się w przedziałach czasu równych odpowiednio 16 godzinom pory dziennej, która przypada pomiędzy 6:00 – 22:00 oraz 8 godzinom w porze nocy, pomiędzy 22:00 – 6:00. Przytoczone rozporządzenie definiuje również kategorie terenów wymagających ochrony akustycznej, zebrane w poniższej tabeli.
Lp. Rodzaj terenu Pozostałe obiekty i działalność będąca źródłem hałasu
Drogi lub linie kolejowe1
LAeq D przedział czasu odniesienia równy 16h dnia LAeq N przedział czasu odniesienia równy 8h nocy
1 a) Strefa ochronna „A” uzdrowiska b) Tereny szpitali poza miastem 50 45
2 a) Tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej b) Tereny zabudowy związanej ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży2 c) Tereny domów opieki społecznej d) Tereny szpitali w miastach 61 56
3 a) Tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i zamieszkania zbiorowego b) Tereny zabudowy zagrodowej c) Tereny rekreacyjno-wypoczynkowe2 d) Tereny mieszkaniowo-usługowe 65 56
4 Tereny w strefie śródmiejskiej miast powyżej 100 tys. mieszkańców3 65 58
Objaśnienia: 1) Wartości określone dla dróg i linii kolejowych stosuje się także dla torowisk tramwajowych poza pasem drogowym i kolei linowych. 2) W przypadku niewykorzystywania tych terenów, zgodnie z ich funkcją, w porze nocy, nie obowiązuje na nich dopuszczalny poziom hałasu w porze nocy. 3) Strefa śródmiejska miast powyżej 100 tys. mieszkańców to teren zwartej zabudowy mieszkaniowej z koncentracją obiektów administracyjnych, handlowych i usługowych. W przypadku miast, w których występują dzielnice o liczbie mieszkańców pow. 100 tys., można wyznaczyć w tych dzielnicach strefę śródmiejską, jeżeli charakteryzuje się ona zwartą zabudową mieszkaniową z koncentracją obiektów administracyjnych, handlowych i usługowych.

Hałas w środowisku pracy

Obecnie hałas na stanowisku pracy określa się zgodnie z wytycznymi Polskiej Normy PN-EN ISO 9612:2011 Akustyka – wyznaczanie zawodowej ekspozycji na hałas oraz PN-N-01307:1994 Dopuszczalne wartości hałasu w środowisku pracy. Natomiast wymagane wartości dopuszczalne określa rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 6 czerwca 2014 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz. U. z 2014 r. poz. 817 z późn. zm.). Zgodnie z rozporządzeniem hałas w środowisku pracy jest charakteryzowany przez:
  • poziom ekspozycji na hałas odniesiony do 8-godzinnego dobowego wymiaru czasu pracy i odpowiadającą mu ekspozycję dzienną lub poziom ekspozycji na hałas odniesiony do tygodnia pracy i odpowiadającą mu ekspozycję tygodniową LEX,8h 85 [dB],
  • maksymalny poziom dźwięku ALA,max 115 [dB],
  • szczytowy poziom dźwięku CLC,peak 135 [dB].
Symbole A i C oznaczają różne charakterystyki częstotliwościowe dźwięku, które reprezentują w przypadku dźwięku A zakres słyszalny ucha ludzkiego, a w przypadku dźwięku C dominację niskich częstotliwości w sygnale akustycznym. Wartości dopuszczalne odnoszą się również do charakterystycznych stanowisk pracy, gdzie wskaźnikiem jest równoważny poziom dźwięku za czasu oceny hałasu LA eq, Te [dB]. W tabeli 3 pokazano wartości dopuszczalnych poziomów hałasu ze względu na stanowisko pracy.
L.p. Stanowisko pracy Równoważny poziom dźwięku A LA eq, Te [dB]
1. W kabinach bezpośredniego sterowania bez łączności telefonicznej, w laboratoriach ze źródłami hałasu w pomieszczeniach z maszynami i urządzeniami liczącymi, maszynami do pisania, dalekopisami i w innych pomieszczeniach o podobnym przeznaczeniu 75
2. W kabinach dyspozytorskich, obserwacyjnych i zdalnego sterowania z łącznością telefoniczną używaną w procesie sterowania, w pomieszczeniach do wykonywania prac precyzyjnych i w innych pomieszczeniach o podobnym przeznaczeniu 65
3. W pomieszczeniach: administracyjnych, biur projektowych, do prac teoretycznych, opracowania danych i innych o podobnym przeznaczeniu 55

Hałas wewnątrz pomieszczeń

PN-87/B-02151/02 Akustyka budowlana. Ochrona przed hałasem pomieszczeń w budynkach. Dopuszczalne wartości poziomu dźwięku w pomieszczeniach. Limity dla hałasu przenikającego do pomieszczeń mieszkalnych od wyposażenia technicznego budynku oraz innych urządzeń w budynku i poza budynkiem, dla średniego poziomu A lub równoważnego poziomu dźwięku wynoszą odpowiednio w porze dnia 35 dB, a w porze nocy 25 dB.
Lp. Przeznaczenie pomieszczenia Dopuszczalny równoważny poziom dźwięku A hałasu przenikającego do pomieszczenia od wszystkich źrodłem hałasu łącznie w dB Dopuszczalny równoważny poziom dźwięku A hałasu przenikającego do pomieszczenia od wyposażenia technicznego budynku oraz innych urządzeń budynku i poza budynkiem
Średni poziom dźwięku A (dla hałasu ustalonego*) lub równoważny poziom dźwięku (dla hałasu nieustalonego**) Maksymalny poziom dźwięku A przy hałasie nieustalonym**
dzień noc dzień noc dzień noc
1. Pomieszczenia mieszkalne w budynkach mieszkalnych, internatach, domach rencistów, domach dziecka, hotelach, hotelach robotniczych 40 30 35 25 40 30

Izolacyjność od dźwięków powietrznych przegród wewnętrznych w budynkach mieszkalnych – dla budynków wielorodzinnych i jednorodzinnych

Lp. Rodzaj przegrody Rodzaj wskaźnika Wartość wskaźnika dB
1 2 3 4
I Budynki wielorodzinne
I.1 Strop między mieszkaniami RA,1a ≥ 51 b
I.2 Ściana między mieszkaniami RA,1 ≥ 50
I.3 Ściany i drzwi między klatką schodową i/lub korytarzem komunikacji ogólnej, a dowolnym pomieszczeniem w mieszkaniu
I.3.1 – ściana pełna, bez drzwi RA,1 ≥ 50
I.3.2 – ściana z drzwiami, gdy w mieszkaniu znajduje się przedpokój oddzielony drzwiami od pozostałej części mieszkania RA,1 ≥ 30
I.3.3 – ściana z drzwiami w sytuacjach innych niz I.3.2 RA,1 ≥ 38
I.3.4 – drzwi wejściowe do mieszkania w ścianie wg I.3.2 RA,1,R ≥ 30
I.3.5 – drzwi wejściowe do mieszkania w ścianie wg I.3.3 RA,1,R ≥ 35
I.4 Ściana lub strop między mieszkaniem a: garażem, pomieszczeniem technicznym, handlowym, usługowym, salą klubową, kawiarnianą, restauracyjną, w których nie prowadzi się działalności z udziałem muzyki i/lub tańca RA,1a ≥ 58c
I.5 Ściana lub strop między mieszkaniem a: – salą klubową, kawiarnianą, restauracyjną, w których prowadzi się działalność z udziałem muzyki i/lub tańca – pomieszczeniem, w którym zainstalowane urządzenia lub rodzaj wykonywanej pracy czy prowadzonych zajęć ruchowych są źródłem zakłóceń akustycznych w postaci dźwięków powietrznych i materiałowychd,e RA,1 ≥ 65c
I.6 W budynku wielofunkcyjnym – strop oddzielający część mieszkalną od części biurowej RA,1 ≥ 58c
I.7 Przegrody wewnętrzne w obrębie mieszkania
I.7.1 – ściana bez drzwi oddzielająca pokój od pomieszczenia sanitarnego RA,1,R ≥ 38
I.7.2 – ściana bez drzwi oddzielająca poszczególne pomieszczenia w mieszkaniu z wyjątkiem ścian wg I.7.1 RA,1,R ≥ 35
I.7.3 – strop w mieszkaniu wielopoziomowym (dwupoziomowym) RA,1,R ≥ 45
II Budynki jednorodzinne
II.1 Ściany między budynkami przy zabudowie bliźniaczej i szeregowej, bez względu na rodzaj pomieszczeń przylegających z obu stron ściany RA,1a ≥ 52
II.2 Ściany i stropy wewnętrzne w obrębie budynku, bez względu na rodzaj zabudowy RA,1 jak w I.7.1 do I.7.3
a Dotyczy wskaźnika wspólnej powierzchni przegrody dzielącej pomieszczenia; jeżeli wspólna powierzchnia przegrody, S, jest mniejsza niż 10m2, wymaganie dotyczy wskaźnika oceny wzorcowej różnicy poziomów DnT,A,1.
b Stropy między pomieszczeniami sanitarnymi mogą mieć wartość RA,1mniejszą o 2 dB.
c Równocześnie należy spełnić wymaganie wg PN-B-02151-02 dotyczące dopuszczalnego poziomu hałasu przenikającego do pomieszczenia chronionego z pomieszczeń ze źródłami hałasu.
d Na przykład: kluby fitness, siłownie, szkoły tańca, rozdzielnie paczek w urzędach pocztowych itp.
e Nie zaleca się lokalizacji tego rodzaju pomieszczeń w budynkach mieszkalnych.
Dla każdej z grup budynków wymagania akustyczne dotyczą tzw. przybliżonej izolacyjności akustycznej właściwej R’ A,1, tj. wskaźnika izolacyjności uwzględniającej wpływ pośredniego, w tym wpływ bocznego, przenoszenia dźwięku. Innymi słowy przyjęte w normie PN-B-02151-3 odnoszą się do wartości już skorygowanych o tzw. przenoszenie boczne dźwięku (obniżenie izolacyjności akustycznej przegrody związane z przedostawaniem się dźwięków przez mostki akustyczne wynikające np. z braku dylatacji między ścianą a stropem i podłogą). Dla ww. grupy budynków wskaźnik R’A,1 jest określony dla ścian i drzwi oraz osobno dla stropów. Dla dźwięków uderzeniowych przenikających do pomieszczeń chronionych wskaźnikiem dopuszczalnym jest przybliżony znormalizowany poziom uderzeniowy L’n,w, czyli wskaźnik poziomu uderzeniowego z uwzględnieniem bocznego przenoszenia dźwięku między pomieszczeniami.  

Izolacyjność od dźwięków uderzeniowych przenikających do pomieszczeń chronionych – dla budynków wielorodzinnych i jednorodzinnych

Lp. Rodzaj przegrody Rodzaj wskaźnika Wartość wskaźnika dB
1 2 3 4
I Budynki wielorodzinne
I.1 Poziom dźwięków uderzeniowych przenikających między mieszkaniami a, b, c Ln,w ≤ 55
I.2 Poziom dźwięków uderzeniowych przenikających do mieszkania z pomieszczeń komunikacji ogólnej: korytarzy, holi, podestów c Ln,w ≤ 55
I.3 Poziom dźwięków uderzeniowych przenikających do mieszkania z garażu, z pomieszczenia technicznego budynku, pomieszczenia handlowego, usługowego d, z sali klubowej, kawiarnianej, restauracyjnej, w których nie prowadzi się działalności z udziałem muzyki i/lub tańca c Ln,w ≤ 48 e
I.4 Poziom dźwięków uderzeniowych przenikających do mieszkania – z sali klubowej, kawiarnianej, restauracyjnej, w których prowadzi się działalność z udziałem muzyki i/lub tańca, – z pomieszczenia, w którym zainstalowane urządzenia lub rodzaj wykonywanej pracy czy prowadzonych zajęć ruchowych są źródłem zakłóceń akustycznych w postaci dźwięków powietrznych i materiałowych c, f, g Ln,w ≤ 38 e
I.5 Izolacyjność od dźwięków uderzeniowych stropu w obrębie mieszkania Ln,w,R ≤ 58
II Budynki jednorodzinne
II.1 Poziom dźwięków uderzeniowych przenikających między budynkami przy zabudowie bliźniaczej lub szeregowej (do pomieszczeń mieszkalnych jednego budynku z przyległego: ze stropów, wewnętrznych klatek schodowych, z podestów, biegów schodowych, z pomieszczeń technicznych itp.) Ln,w ≤ 53
II.2 Izolacyjność od dźwięków uderzeniowych stropu (wraz z podłogą) w obrębie budynku jednorodzinnego wielopoziomowego Ln,w,R ≤ 58
a Dopuszczalny ważony wskaźnik przybliżonego znormalizowanego poziomu uderzeniowego, Ln,w odnosi się do wszystkich pomieszczeń mieszkania z wyjątkiem pomieszczeń sanitarnych. W pomieszczeniach sanitarnych wskaźnik ten może być o 2 dB większy.
b W przypadku stropów w pomieszczeniach sanitarnych wymaganie dotyczy przenoszenia dźwięku uderzeniowego do pokoju „obcego mieszkania”
c Wymaganie dotyczy wszystkich kierunków rozprzestrzeniania dźwięku w budynkach. W przypadku mieszkań wielopoziomowych dotyczy także przenoszenia dźwięków z wewnętrznych stropów i wewnętrznych klatek schodowych
d Jeżeli w pomieszczeniu usługowym prowadzone są takie czynności jak: przetaczanie wózków, rzucanie ciężkimi przedmiotami, uderzenia w twarde podłoże, to należy przyjąć wymagania wg I.4.
e Równocześnie należy spełnić wymaganie wg PN-B-02151-02 dotyczące dopuszczalnego poziomu hałasu przenikającego do pomieszczenia chronionego z pomieszczeń ze źródłami hałasu
f Na przykład: kluby fitness, siłownie, szkoły tańca, rozdzielnie paczek w urzędach pocztowych itp.
g Nie zaleca się lokalizacji tego rodzaju pomieszczeń w budynkach mieszkalnych.

Aktualności

Zakład Produkcji Etanolu – projekt wyciszenia zakładu

Zakład Produkcji Etanolu – projekt wyciszenia zakładu Od ponad 3 miesięcy pracujemy nad badzo złożonym projektem wyciszenia instalacji związanej z produkcją etanolu. W ujęciu akustycznym trudność zagadnienia polega na pracy dużej ilości zewnętrznych źródeł hałasu (chłodnie, wody, silniki napędzające wentylatory promieniowe, suszarnie, przenośniki kubełkowe, pompy próżniowe) oraz bardzo bliskiej odległości do obszarów chronionych akustycznie. W ... Czytaj dalejZakład Produkcji Etanolu – projekt wyciszenia zakładu

PSEW – uczestnictwo w konferencji i przygotowanie materiałów na warsztaty akustycznych

PSEW – uczestnictwo w konferencji i przygotowanie materiałów na warsztaty akustycznych W dniach 10-12 czerwca 2019 roku odbyła się kolejna konferencja organizowana przez Polskie Stowarzyszenie Energetyki Wiatrowej (http://konferencjapsew.pl/konferencja-psew-2019/galeria-zdjec/). Celem konferencji jest wymiana doświadczeń i omówienie dalszych kierunków rozwoju energetyki wiatrowej w Polsce. W tym roku w ramach konferencji zaplanowano panel tematyczny związany z wpływem wiatraków ... Czytaj dalejPSEW – uczestnictwo w konferencji i przygotowanie materiałów na warsztaty akustycznych

Kwiecień 2019

Kwiecień 2019 Pomiary hałasu turbin wiatrowych to nieodłączna procedura stosowana w energetyce wiatrowej. Działanie każdej elektrowni wiatrowej wiąże się z emisją hałasu, generowanego przez obracające się łopaty, wirnik generatora oraz przekładnię. Mimo, że natężenie hałasu pochodzącego z turbin wiatrowych nie jest duże, jego odziaływanie jest stałe i monotonne, dlatego może negatywnie wpływać na zdrowie człowieka ... Czytaj dalejKwiecień 2019